Οδηγός ουρολοίμωξης: Aίτια, συμπτώματα και αντιμετώπιση

0 Comment

manozi

Ανάμεσα στις πιο συχνές λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος είναι οι ουρολοιμώξεις. Ιδιαίτερα το καλοκαίρι παρατηρείται μια αύξηση της συχνότητας εμφάνισης ουρολοιμώξεων και ο λόγος είναι ότι υπάρχει μεγαλύτερη έκθεση σε μικρόβια.

 

Τι είναι η ουρολοίμωξη;

Αποτελεί ένα είδος μόλυνσης του ουροποιητικού συστήματος, το οποίο οφείλεται στην είσοδο παθογόνων μικροοργανισμών και εκδηλώνεται με μια σειρά κλινικών συμπτωμάτων. Ανάλογα το σημείο εντοπισμού και αποικισμού των παθογόνων μικροοργανισμών, προκαλείται και διαφορετικό είδος λοίμωξης. Εάν η ουρολοίμωξη εντοπίζεται στους νεφρούς (νεφρικό παρέγχυμα), στην ουροδόχο κύστη, στον προστάτη ή στην ουρήθρα, εκδηλώνεται και με διαφορετικά συμπτώματα και αναφέρεται ως πυελονεφρίτιδα, κυστίτιδα, προστατίτιδα και ουρηθρίτιδα, αντίστοιχα.

 

Ουρολοίμωξη – αίτια: Τι προκαλεί την ουρολοίμωξη;

Φυσιολογικά ο οργανισμός διαθέτει μηχανισμούς άμυνας ενάντια στα παθογόνα μικρόβια. Οι παθογόνοι μικροοργανισμοί πριν εγκατασταθούν, αποβάλλονται από τον οργανισμό μέσω των ούρων. Σε περιπτώσεις όμως όπου υπάρχει ασθενές ανοσοποιητικό σύστημα, ενδέχεται η άμυνα του οργανισμού να μην επαρκεί και έτσι να υπάρχει μόλυνση.

Η ουρολοίμωξη (urinary tract infection – UTI) οφείλεται, λοιπόν, στην μόλυνση από παθογόνα βακτήρια, ιούς και μύκητες. Ωστόσο, 9 στις 10 φορές οφείλεται σε κολοβακτηρίδια που φυσιολογικά αποικίζουν τον εντερικό σωλήνα, όπως είναι η Escherichia coli (E. Coli) και τα οποία εισέρχονται εύκολα στο ουρογεννητικό σύστημα.

Ποιοι διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο;

Σύμφωνα με μελέτες, η ουρολοίμωξη είναι συχνή ανάμεσα στους ενήλικες και κυρίως στις γυναίκες. Συγκεκριμένα φαίνεται πως οι γυναίκες διατρέχουν έως και διπλάσιο κίνδυνο εμφάνισης ουρολοίμωξης, γεγονός που οφείλεται στην ανατομία της ουρογεννητικής περιοχής, όπως μικρότερο μήκος ουρήθρας και εγγύτητας της ουρήθρας στον πρωκτό. Το αποτέλεσμα είναι να διευκολύνεται η είσοδος των μικροβίων στο ουροποιητικό σύστημα.

Επίσης η εγκυμοσύνη αποτελεί έναν επιπρόσθετο παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση ουρολοίμωξης στις γυναίκες. Ο λόγος είναι ότι το έμβρυο οδηγεί σε αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε απόφραξη του ουρητήρα και στάση των ούρων. Εκτός αυτού, καθώς η λήψη αντιβίωσης είναι δύσκολη στην περίοδο της εγκυμοσύνης, η αντιμετώπισή της καθίσταται πιο δύσκολη.

Όσον αφορά την ουρολοίμωξη στα βρέφη και τα παιδιά, αποτελεί μια από τις πιο κοινές λοιμώξεις της παιδικής και βρεφικής ηλικίας. Τις περισσότερες φορές οφείλεται σε κακή καθαριότητα της ευαίσθητης περιοχής ή σε ανατομικές ανωμαλίες που ουροποιητικού συστήματος.

Παράγοντες κινδύνου ουρολοίμωξης

Παράγοντες που μπορεί να αυξήσουν την πιθανότητα εμφάνισης ουρολοίμωξης είναι:

  • Μειωμένη πρόσληψη νερού
  • Μη τακτική ούρηση ή αναβολή της ούρησης
  • Κακή υγιεινή της πρωκτογεννητικής περιοχής
  • Σεξουαλικές συνήθειες (μη χρήση προφυλακτικού κ.α.)
  • Μέθοδοι αντισύλληψης
  • Παθήσεις (σακχαρώδης διαβήτης κ.α.)

 

Ουρολοίμωξη – συμπτώματα: Ποια είναι τα πιο συχνά;

Τα συμπτώματα μπορεί να διαφοροποιούνται ανάλογα τον τύπο της ουρολοίμωξης, το φύλο και την ηλικία. Τα πιο συχνά συμπτώματα είναι η συχνοουρία, το επιτακτικό αίσθημα ούρησης και το αυξημένο αίσθημα πόνου ή καύσου κατά την ούρηση. Επιπλέον τα ούρα μπορεί να είναι θολά ή δύσοσμα ενώ πολλές φορές μπορεί να παρατηρείται και αιματουρία.

Σε περιπτώσεις πυελονεφρίτιδας, μολύνσεις του ανώτερου ουροποιητικού συστήματος, μπορεί να εμφανιστεί πυρετός, ναυτία, ρίγος και πόνος που εντοπίζεται στην πλάτη ή στα πλευρά. Πολλές φορές η ουρολοίμωξη συνυπάρχει και με κολπίτιδα.

Η ουρολοίμωξη είναι κολλητική;

Δυνητικά η ουρολοίμωξη κολλάει από άτομο σε άτομο ή γίνεται μετάδοση λόγω κοινή χρήσης της τουαλέτας. Πρακτικά όμως κάτι τέτοιο είναι σχετικά δύσκολο, εάν τηρούνται οι κανόνες προσωπικής υγιεινής.

Η σεξουαλικής επαφή χωρίς προφυλακτικό ή ορισμένες σεξουαλικές συνήθειες μπορεί να αυξήσουν την πιθανότητα μετάδοσης μικροβίων. Ωστόσο, ακόμη και σε αυτήν την περίπτωση η επιμόλυνση είναι δύσκολη, εφόσον τα άτομα ουρούν μετά την επαφή, υπάρχει τακτικό πλύσιμο και τηρούνται βασικοί κανόνες υγιεινής ακόμη και κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής.

 

Ουρολοίμωξη – φυσική αντιμετώπιση

Η αντιμετώπιση της ουρολοίμωξης μπορεί να γίνει τόσο με φυσικά μέσα όσο και με τη λήψη αντιβίωσης. Η αντιβίωση αποτελεί μια εύκολη λύση, ωστόσο καθιστά τα βακτήρια ανθεκτικά, δεν “καθαρίζει” αποτελεσματικά την ουροδόχο κύστη και έτσι πολλές φορές υπάρχει υποτροπή. Τι τρόποι υπάρχουν για φυσική αντιμετώπιση της ουρολοίμωξης;

Cranberry και ουρολοίμωξη

Η λήψη cranberries μπορεί να συμβάλλει τόσο στην θεραπεία, όσο και στην πρόληψη εμφάνισης ουρολοιμώξεων, έως και 35%. Τα κράνμπερις αποτελούν μια κατηγορία μούρων, που συχνά αναφέρονται και ως ο κόκκινος θησαυρός. Είναι πλούσια σε φλαβονοειδή, πολυφαινόλες, ανθοκυανιδίνες και προανθοκυανιδίνες. Διαθέτουν αντιβακτηριακές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, μειώνοντας τη προσκόλληση βακτηρίων στο επιθήλιο της ουροδόχου κύστης. Συμβάλλουν στην πρόληψη εμφάνισης ουρολοίμωξης, ενώ σε περίπτωση μόλυνσης βοηθούν στην ταχύτερη αποκατάσταση ή και πρόληψη εξάπλωσης της λοίμωξης στα νεφρά. Για καλύτερη δράση και αποτελεσματικότητα το εκχύλισμα cranberry συνδυάζεται με μαννόζη και NAC.

N-ακετυλοκυστεΐνη (NAC)

Αποτελεί έναν βλεννολυτικό παράγοντα ο οποίος βοηθά στην απομάκρυνση των παθογόνων μικροοργανισμών από τα τοιχώματα της ουροδόχου κύστης. Ουσιαστικά βοηθά στον αποτελεσματικό “καθαρισμό” της ουροδόχου κύστης με αποτέλεσμα να ελαχιστοποιεί την πιθανότητα υποτροπών ή επαναλοίμωξης. Χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με αντιβιώσεις για καλύτερη δράση ή σε περιπτώσεις όπου υπάρχουν συχνές ουρολοιμώξεις.

D – Μαννόζη

Η D – μαννόζη είναι ένα είδος σακχάρου φυτικής προέλευσης ο οποίος δεν μεταβολίζεται στο έντερο. Χρησιμοποιείται για την πρόληψη προσκόλλησης παθογόνων μικροοργανισμών στα τοιχώματα της ουροδόχου κύστης, καθώς προσκολλώνται πάνω στο μόριο της μαννόζης. Το αποτέλεσμα είναι η αποτροπή του πολλαπλασιασμού των μικροβίων και η αποβολή τους μέσω της ούρησης από τον οργανισμό.

Προβιοτικά

Ωφέλιμα βακτήρια (Lactobacilus acidophilus, plantarum, rhamnosus και casei), τα οποία διατηρούν και αποκαθιστούν τη χλωρίδα του οργανισμού και οδηγούν στην ταχύτερη αποκατάσταση του βλεννογόνου της ουροδόχου κύστης. Συμβάλλουν στην πιο αποτελεσματική θεραπεία της ουρολοίμωξης.

Ουρολοίμωξη και βοτανοθεραπεία

Διουρητικά βότανα (Uva ursi, Solidago, Σημύδα, Μαϊδανός, Γιάβα, Τσουκνίδα κ.α.) τα οποία συμβάλλουν στην απομάκρυνση των μικροβίων από το ουροποιητικό σύστημα, λόγω αύξησης της ούρησης. Διαθέτουν αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις και αντισηπτικές ιδιότητες, μειώνοντας έτσι την πιθανότητα υποτροπής ή λοίμωξης, σε πρώτο επίπεδο. Για άμεση ανακούφιση από τα συμπτώματα της ουρολοίμωξης συστήνονται πλύσεις με χαμομήλι, το οποίο έχει καταπραϋντικές, αντιοξειδωτικές και αντιφλογιστικές ιδιότητες.

0 Σχόλια

    Αφήστε Σχόλιο