Οι γλυκαντικές ύλες αποτελούν μια ανακάλυψη της τεχνολογίας τροφίμων ώστε να υποκαταστήσουν τη ζάχαρη που περιέχεται στα τρόφιμα. Η ανάγκη για την ανακάλυψη των γλυκαντικών υλών προέκυψε από την αυξημένη συχνότητα μεταβολικών παθήσεων, όποως είναι ο σακχαρώδης διαβήτης και η παχυσαρκία. Ποιες είναι όμως οι πιο κοινές, ποια είναι η ημερήσια δόση τους και πως διακρίνουμε τις φυσικές από τις τεχνητές γλυκαντικές ύλες;

Τι είναι

   Oι γλυκαντικές ουσίες αποτελούν μια ευρεία γκάμα τόσο φυσικών όσο και τεχνητών υποκατάστατων ζάχαρης τα οποιά χρησιμοποιούνται στην παρασκευή τροφίμων. Έχουν πολύ μεγάλη γλυκήταα και περιέχουν μηδανικές ή πολύ λίγες θερμίδες (ολιγοθερμιδικές γλυκαντικές ύλες)

Ποιες είναι

   Ως φυσικές γλυκαντικές ύλες ορίζονται η φρουκτόζη, η ξυλιτόλη (Ε 967), η σορβιτόλη (Ε 420), η μανιτόλη (Ε 421), το σιρόπι αγαύης και η στέβια (Ε960). Αντίστοιχα οι τεχνητέ ς γλυκαντικές ύλες είναι η σακχαρίνη, η αποτελεί την πρώτη γλυκαντική ουσία εφευρέθηκε, το κυκλαμικό οξύ (Ε 952), η ακετοσουλφάμη-Κ (Ε 950), η ασπαρτάμη (Ε 951), το άλας ασπαρτάμης-ακετοσουλφάμης (Ε 962), η νεοτάμη (Ε 961), το κυκλαμικό οξύ, η σουκραλόζη (Ε 955), η θαυματίνη (Ε 957) και η νεοεσπαριδίνη DC (Ε959). Ανάλογα τη χημική του δομή, οι φυσικές γλυκαντικές ύλες μπορεί να χαρακτηριστούν σε γλυκαντικές αλκοόλες ή όχι. Το γράμμα Ε υποδεικνύει τον τρόπο συμβολισμού της γλυκαντικής ένωσης στα τρόφιμα στη βιομηχανία τροφίμων σε συντόμευση.

Οφέλη γλυκαντικών ουσιών

   Τα κυριότερα οφέλη που προσφέρουν οι γλυκαντικές ουσίες είναι:

  • Μειωμένες ή μηδενικές θερμίδες
  • Αυξημένη γλυκύτητα
  • Σταδιακή ή μηδενική αύξηση της γλυκόζης αίματος
  • Δεν καταστρέφουν τα δόντια
  • Λειτουργούν ως διογκωτικά τροφίμων

Ασφάλεια

   Όλες οι γλυκαντικές ύλες που κυκλοφορούν στο εμπόριο και χρησιμοποιούνται στη βιομηχανία τροφίμων έχουν περάσει από εκτεταμένες έρευνας ασφάλειας από τους αρμόδιους φορείς ( Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας -WHO, Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφάλειας Τροφίμων – EFSA, Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων – FDA) και έχουν οριστεί ως ασφαλείς εφόσον δεν ξεπερνάται η ημερήσια συνιστώμενη δόση (ADI). Κατά καιρούς και ανάλογα τα ερευνητικά αποτελέσματα που προκύπτουν, επαναξιολογείται η δράση και τα οφέλη τους.

Γλυκαντικές ύλες

Ανάμεσα στις πιο κοινά χρησιμοποιούμενες γλυκαντικές ενώσεις, που συναντάμε στη βιομηχανία τροφίμων καθώς και σε ορισμένα συμπληρώματα διατροφής, όπως είναι σιρόπια ή καραμέλες για τα λαιμό, είναι:

Στέβια

Προέρχεται από το φυτό στέβια και ουσιαστικά αποτελείται από γλυκοζίτες της στέβιας που έχουν 200-400 πιο γλυκια από τη ζάχαρη. Δεν αποδίδει θερμίδες και η αποδεκτή συνιστώμενη ημερήσια δόση είναι 4mg/kg.

Σακχαρίνη

Αποτελεί την πρώτη γλυκαντική ύλη που εφευρέθηκε και δεν αποδίδει θερμίδες. Είναι 300 – 500 φορές πιο γλυκιά από τη ζάχαρη και η αποδεκτή συνιστώμενη ημερήσια δόση είναι 5mg/kg (~9 κ.γ./ημέρα)

Σουκραλόζη

Δεν αποδίδει θερμίδες, καθώς δεν μεταβολίζεται από τον οργανισμό. Χρησιμοποιείετια ευρέως στην παρασκευη γλυκών και επιδπρπίων. Εχει εώς και 600 φορέ μεγαλύτερη γλυκήτητα από τη ζάχαρη και η αποδεκτή συνιστώμενη ημερήσια δόση είναι 15mg/kg.

Ακελσουφάμη – Κ

Ως ένωση, δεν μεταβολίζεται από τον οργανισμό. Έχει 200 φορές πιο γλυκιά γεύση από τη ζάχαρη και η αποδεκτή συνιστώμενη ημερήσια δόση είναι 15mg/kg.

Ασπαρτάμη

Κοινή γλυκαντική ύλη η οποία είναι 180 φορές πιο γλυκιά από τη ζάχαρη. Είναι σχετικά ευαίσθητη σε μεγάλες θερμοκρασίες και μεταβολίζεται στον οργανισμό σε φαινυλαλανίνη. Χρησιμοποιείται ευρέως σε αναψυκτικά και προχειρα snacks (τσίχλες, ζελε κ.α.). Αντενδείκνυται από άτομα που πάσχουν από φαινυλκετονουρία.

Νεοτάμη

Παράγωγη ουσία της ασπαρτάμης. Έχει 8000 φορές πιο γλυκιά γεύση από τη ζάχαρη. Έχει το πλεονέκτημα ότι δεν μεταβολιζεται σε φαινυλαλανίνη και η αποδεκτή συνιστώμενη ημερήσια δόση είναι 2mg/kg. Κατάλληλη για άτομα που πάσχουν από φαινυλκετονουρία (PKU).

Παρενέργειες

Η κατανάλωση γλυκαντικών ουσίων είναι απολύτως ασφαλής, εφόσον περιορίζεται στην ημερήσια συνιστώμενη πρόσληψη. Μεγάλη κατανάλωση μπορεί να προκαλέσει διάρροια ή τυμπανισμό.

   Στο Vita4you μπορείτε να βρείτε μεγάλη ποικιλία σε γλυκαντικές ύλες.