Μια από τις βασικότερες αιτίες των ασθενειών είναι η χρόνια τοξίνωση του οργανισμού, η οποία μπορεί να προέλθει από κακή διατροφή, νοοτροπία και τρόπο ζωής. Το πρώτο πράγμα που μεταβάλλεται κατά την τοξίνωση είναι το pH.

Τι είναι το pH;

  Η σχέση μεταξύ οξέων και αλκαλικών απεικονίζεται σε μια κλίμακα από το 1 έως το 14. Το 7 αντιπροσωπεύει το ουδέτερο pH. Από το 1 έως το 7 είναι το όξινο και από το 7 έως το 14 το αλκαλικό. Το pH του αίματος φυσιολογικά είναι 7,365 δηλαδή ελαφρώς αλκαλικό. Ουσιαστικά, το pH εκφράζει συγκέντρωση θετικών ιόντων υδρογόνου.

  Όταν ο οργανισμός τοξινώνεται, το pH γίνεται όξινο. Αυτό είναι πολύ εύκολο, καθώς η σύγχρονη διατροφή αποτελείται κυρίως από προϊόντα ζωικής προέλευσης και γλυκά. Η ανισορροπία αυτή και ειδικότερα η οξίνιση των υγρών και των ιστών του σώματος οδηγούν στην ασθένεια.

  Τις τοξίνες δεν τις παίρνουμε μόνο από το εξωτερικό περιβάλλον. Το μεγάλο εργοστάσιο τοξινών είναι το έντερο-η σπηλιά του θανάτου-όπως το αποκαλούσε ο Ιπποκράτης. Όταν διαταραχθεί η ισορροπία της εντερικής χλωρίδας παράγονται μύκητες, βακτήρια και τοξίνες που μπορούν να μας σκοτώσουν.

  Όλοι έχουμε ακούσει για την κάντιντα. Είναι ένα είδος μύκητα που βρίσκεται στον γαστρεντερικό σωλήνα και που χωρίς την παρουσία του δεν θα ζούσαμε. Ωστόσο, η τυπική δυτική διατροφή, όξινη διατροφή, οδηγεί σε ανεξέλεγκτη ανάπτυξη της κάντιντα με σοβαρές συνέπειες για τον οργανισμό (κολπίτιδες, άφθες, πόδι αθλητή κ.ά.).

  Οι μύκητες και τα μικρόβια αναπτύσσονται σε όξινο περιβάλλον. Όταν όμως η ποσότητα των οξέων αυξηθεί σημαντικά ελαττώνονται τα επίπεδα του οξυγόνου, ο μεταβολισμός σταματά και τα κύτταρά μας πεθαίνουν.

  Ακόμη, οι μικροοργανισμοί που αναπτύσσονται σε όξινο περιβάλλον τρέφονται με γλυκόζη (ουσία που το σώμα μας χρησιμοποιεί για να παράγει ενέργεια), για να αναπτυχθούν χρησιμοποιούν τις πρωτεΐνες μας, δηλαδή «μας τρώνε ζωντανούς» όπως αναφέρει ο Dr. Robert Young. Τα απόβλητά τους και τα προϊόντα του καταβολισμού τους είναι ισχυρά οξέα και έτσι τα κύτταρά μας μολύνονται ακόμα περισσότερο.

  Τα πρώτα στάδια της ανισορροπίας τα αντιλαμβανόμαστε σαν εξάνθημα, υποτονική ενέργεια, πονοκέφαλο, κακή πέψη, αλλεργία, ιγμορίτιδα, αύξηση του σωματικού βάρους, γρίπη, κολπίτιδες, έλλειψη ισορροπίας, πρόωρη γήρανση. Εάν η οξεοβασική ανισορροπία συνεχιστεί, τότε οδηγούμαστε σε αυτοάνοσα όπως αρθρίτιδες, σκλήρυνση κατά πλάκας και σε σοβαρές ασθένειες όπως καρδιοπάθεια, διαβήτης ή καρκίνος.

  Είναι σημαντικό εδώ να αναφέρουμε ότι η χαοτική κατάσταση που προκύπτει από την οξέωση του οργανισμού και η υπερβολική ανάπτυξη βακτηρίων και μυκήτων είναι απολύτως φυσιολογική μετά τον θάνατο των κυττάρων (pH νεκρού αίματος ~4) διότι το έργο των μικροοργανισμών είναι να αποσυνθέσουν και τον τελευταίο ιστό του σώματός μας.

  Ο οργανισμός μας όμως είναι σοφός, είναι ένα μικρό σύμπαν όπου τα πάντα γίνονται με νομοτέλεια. Όταν η οξεοβασική ισορροπία διαταράσσεται σημάνει συναγερμός. Κινητοποιούνται όλοι οι ρυθμιστικοί μηχανισμοί (αναπνοή, ορμόνες, πέψη) που έχουν στόχο την επαναφορά του pH στα φυσιολογικά επίπεδα. Ο οργανισμός αποσπά αλκαλικά μέταλλα από τους ιστούς (ασβέστιο, μαγνήσιο, κάλιο, νάτριο). Τα μέταλλα αυτά αντιδρούν με τα οξέα και τα εξουδετερώνουν.

  Έτσι, η πεποίθηση «τρώμε πολλά γαλακτοκομικά για να έχουμε γερά κόκκαλα» καταρρέει, καθώς τα γαλακτοκομικά οξινίζουν το αίμα και ο οργανισμός αποσπά ασβέστιο και μαγνήσιο από τα οστά για να επιφέρει οξεοβασική ισορροπία. Αυτό εξηγεί και το γεγονός ότι οι δυτικοί που καταναλώνουν τόνους γαλακτοκομικών υποφέρουν περισσότερο από οστεοπόρωση σε σχέση με τους ανατολίτες (Κινέζους, Ιάπωνες) που τα γαλακτοκομικά δεν υπάρχουν στο διαιτολόγιό τους.

  Όξινο pH λοιπόν δεν σημαίνει μόνο υπερβολική ανάπτυξη μικροβίων και μυκήτων, αλλά και αποδυνάμωση οργάνων, ιστών και συνεπώς ασθένειες χρόνιες και οξείες. Οι χρόνιες ασθένειες αναπτύσσονται όταν οι δυνατότητες του οργανισμού για αποτοξίνωση (από τα όξινα) έχουν εξαντληθεί.

  Ένα άλλο παράδειγμα είναι οι δερματοπάθειες. Προκειμένου να απομακρυνθούν τα οξέα μέσω του δέρματος εμφανίζονται συμπτώματα όπως αλλεργία, έκζεμα, ακμή. Αντί λοιπόν να καταφεύγουμε αμέσως στις αντιβιώσεις και τις κορτιζόνες που αυξάνουν την οξύτητα, καλό είναι να κάνουμε μια αλκαλοποίηση του αίματος με διατροφή και χρήση συμπληρωμάτων.

  Τα καλά νέα είναι πως η σωστή διατροφή, η αλκαλική διατροφή, δίνει την ευκαιρία στον οργανισμό να θέσει υπό έλεγχο τους μικροοργανισμούς και να ανακτήσει την υγεία – ομοιόσταση οργανισμού.

  Κύριο μέλημα μας θα έπρεπε να είναι να αλλάξουμε διατροφικές συνήθειες. Λέμε όχι στην υπερκατανάλωση ζωικών προϊόντων και ζάχαρης. Τα λαχανικά καλό θα ήταν να αποτελούν τον πυρήνα της διατροφής μας, γιατί μας παρέχουν μέταλλα, βιταμίνες, ιχνοστοιχεία και αλκαλικά άλατα που ελέγχουν τον πληθυσμό των μικροβίων.

  Την αλκαλοποίηση του αίματος μπορούμε να την βοηθήσουμε και με συμπληρώματα διατροφής. Το σιταρόχορτο και το κριθαρόχορτο θεωρούνται άριστοι ρυθμιστές του pH. Τα προβιοτικά και τα πεπτικά ένζυμα παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη λειτουργία του γαστρεντερικού και στον έλεγχο των αποικιών των βακτηρίων και των μυκήτων.

  Η λήψη καθαρού νερού και η κατανάλωση ωμών φρούτων και λαχανικών είναι ακόμα ένα συν στη φαρέτρα κατά της οξίνησης. Η σωστή τροφή λοιπόν, καθώς και η λήψη συμπληρωμάτων σε ισορροπημένες ποσότητες είναι οι κινήσεις που πρέπει να κάνουμε ώστε να διατηρήσουμε την υγεία μας και την ποιότητα ζωής μέχρι τα βαθειά γεράματα.